سلام

 امیدوارم که روزهای بهاری خوشی رو پشت سر گذاشته باشید .

اول از همه بابت تاخیرم ازهمه عذر خواهی می کنم . هر چند که می دونم همه به دیر دیر آپ کردن من عادت کردند .

با علی داشتیم از روبروی یه بیمارستان رد می شدیم که دیدیم دو کارگر ساختمانی را که در حین کار صدمه دیده بودند از آمبولانس خارج کردند و به داخل بیمارستان بردند .

با این که با اونا هیچ نسبتی نداشتیم ، از دیدن این صحنه  دلمون ریخت پایین و به شدت نگران شدیم  ، انگار که کارگرهای ساختمانی برادرامون بودند ، به همراه اونا به داخل بیمارستان رفتیم کارگر اولی زود حالش خوب شد و پا شد ایستاد اما کارگر دومی اوضاع وخیمی داشت .دکترا گفتند که دیگه هیچ امیدی بهش نیست .ما این رو می بریم داخل اتاق عمل و سعی خودمون رو می کنیم اما هیچ چیز معلوم نیست ....

بیمار را به داخل اطاق عمل بردند  و من و علی پشت در به دعا خوندن بودیم . علی همین طور که دعا می کرد می گفت خدایا تو این رو شفا بده من انگشتر عقیقی که تو دستمه رو در راه تو می دم .

همون موقع در اطاق عمل باز شد و پرستار خبر داد که حال بیمار خیلی خوبه و شفا پیدا کرده . ما خدا را خیلی شکر کردیم و خیلی خوشحال بودیم .

آخه علی همیشه می گفت خدا هیچ وقت دعاهای من رو مستجاب نمی کنه و هیچ وقتم با من حرف نمی زنه .

به علی می گفتم دیدی خدا چقدر مهربونه خدا همه رو به یه اندازه دوست داره ؟؟؟!!!!

همون موقع  یه صدای خیلی زیبا و ملکوتی  توی فضا پیچید  :

**************(((  من صدای دل شما را می شنوم . حتی اگر به قربانی کردن انگشتر بدل باشد   )))))))))))*************

 من هیجان زده شده بودم چون همیشه فکر می کردم :

وقتی به پیامبران چیزی وحی می شده  این طوری بوده که به طور نا خود آگاه  چیزی به فکرشون میومده . اما حالا که خودم مستقیما صدای خدا را شنیدم بهم ثابت شد که نه !پیامبران می تونستند از طریق جسم هم خدا را درک کنند . صدای خدا را بشنوند اون رو ببینند لمس کنند و....

خیلی زیبا و وصف نا کردنی بود ......

یک هفته قبل از این که علی تصادف کنه این خواب عجیب را دیدم . خیلی فکر کردم که معنی این خواب چی می تونه باشه؟!

 اما هر چه فکر کردم چیزی به ذهنم نرسید و نتونستم پیام خوابم را بگیرم .

تا این که علی تصادف کرد ، دو نفر مصدوم شده بودند . یکی حالش بهتر بود و یکی نه !

یکی زود سر پا ایستاد و دیگری نه ......

ما هر دو توی بیمارستان در حال دعا خوندن بودیم .

انگار که اون  ها از بستگان ما بودند .

به شدت از خدا خواستار بهبود مبینا کوچولو بودیم .

همه چیز تمام شد .

مبینا کوچولو حالش خوب خوب شد و رفت خونه .

و خدا ما را از این حادثه نجات داد .

اما  چطوری ؟

چند روز قبل از تصادف به یه خانواده بی بضاعت بر خورد کردیم خیلی دلمون می خواست که کمکشون کنیم اما نتونستیم . فقط یه مقدار کم از بن هایی که اداره علی بهش داده بود را بهشون دادیم (خیلی کم و ناچیز ) و بهشون گفتیم که ما لازم نداریم تا اون ها قبول کنند و ازمون بگیرند . اون ها بن رو گرفتند و خیلی دعا و تشکر کردند .

 (خدای نکرده نمی خوام کاری رو که کردم جار بزنم فقط می خوام بگم که چقدر کارهای کوچولو کوچولوی ما توی مواقع نیاز به دادمون می رسه ).(این همون قربانی کردن انگشتر بدل بود ).

تا اینکه عید شد و من هنوز معنی خوابم رو نفهمیده بودم . یک روز صبح قبل از این که از رخت خواب بیرون بیام به طور ناگهانی تناسب اون اتفاق و خوابم به ذهنم اومد و به طور اتفاقی پیام خدا را درک کردم .

فهمیدم که قربانی ها و صدقه ها یی که ما در راه خدا می دیم خیلی ناچیزه شاید از نگاه ما خیلی بزرگ و ارزشمند باشه ولی از دید خدا اینطور نیست . خدا فقط به نیت و قصد بنده ها نگاه می کنه .

**************(((  من صدای دل شما را می شنوم . حتی اگر به قربانی کردن انگشتر بدل باشد   )))))))))))*************